هستی من

 سلام به همه دوست جوناي خودم،سال نوتون مبارك،ايشاالله كه همه سالي پر از موفقيت و شادي در پيش رو داشته باشيد،راستش علت تاخير زيادم در تاريخ ۲۶ ام از خونه زدم بيرون تا خود امروز.تعطيلات خوبي بود و خوش گذشت اما هستي اين وسطها چند روزي مريض شد ،و خلاصه تمام مدت به من اويزون بود و از من جدا نمي شد و بغل هيچ كسي نمي رفت.يك كمي هم لاغر شده و با غذا دادنش مكافات دارم.

 عكسهاي اتليه هم خيلي خوب شده ،اما هنوز سي دي اش به دستم نرسيده.

خيلي شيطون شده هر جا هم كه مي رفتيم مهموني من و مامانم و خواهرم و كل خانواده بايد دنبالش مي دويديم فقط از پسرهاي جوون خجالت ميكشه ،هم خوشش مياد كه واسشون جلب توجه كنه اما خوب از اونجائيكه بچم خيلي حجب و حيا داره ،دستشو ميذاره رو صورتش،يا پشت من قائم مي شه،خلاصه توي هر جمعي كه پسر بود هستي و اون پسره مي شدن سو‍ژه جمع.

 ايشالله اگه ۶،۷ سال ديگه صبر كنيد دخمرم خودش خوندن و نوشتن ياد مي گيره و  ۱دستي به سر و روي اين وبلاگ مي كشه،من كه همچنان در تايپ كردن مشكل دارم و نوشتن برام سخته.

 ولي سعي ام و مي كنم كه در سال جديد تغيير رويه بدم و ۱ فكر اساسي واسه اپ كردن وبلاگم بكنم.

 بازم مرسي بابت تبريكاتتون خيلي خيلي دوستون دارم.....